Beschrijving en geschiedenis van de trekker

De introductie en eerste ontwikkelingen van de trekker

Tot het eind van de negentiende eeuw wordt in de landbouw veel gebruik gemaakt van paarden. Langzamerhand wint de trekker in deze periode echter terrein. Dit voertuig wordt dan aangedreven door een stoommachine. In de twintigste eeuw wordt overgestapt op verbrandingsmotoren. Hoewel in Europa als brandstof voor de tractor meestal diesel wordt gebruikt, rijden in Noord-Amerika veel trekkers op kerosine. Vandaar dat een trekker voor de Europese markt vaak over een dieselmotor beschikt, terwijl een Amerikaanse trekker meestal een benzinemotor heeft.

Het gebruik van de trekker

Aan een tractor kunnen allerlei landbouwwerktuigen gekoppeld worden, om te ploegen, te zaaien, te bemesten of te oogsten. Voor deze koppeling wordt een driepuntsophanging gebruikt. Bovendien is het mogelijk om met de motor van de trekker werktuigen aan te drijven. Hiervoor beschikt de tractor over een aftakas. Verder kunnen werktuigen hydraulisch worden geactiveerd.Voor een betere voortbeweging op het land, zijn de achterwielen van een trekker meestal groter dan de voorwielen. Om de tractor meer grip te geven, heeft hij vaak twee paar achterwielen; dit wordt ‘dubbellucht’ genoemd. Ter vermindering van de druk wordt vaak gebruik gemaakt van extra brede banden, die soms wel een meter breed zijn. Hierdoor wordt schade aan grond of gewas, zoveel mogelijk vermeden.

Enkele technische kenmerken van de trekker

Meestal is een trekker van meer versnellingen voorzien dan een auto. Door dit hoge aantal versnellingen kan veel kracht worden gegenereerd, ook wanneer er vanwege een aangekoppeld landbouwwerktuig langzaam moet worden gereden. Naast de trekker met handgeschakelde versnellingen, bestaan er ook trekkers met (semi-)automatische versnellingen. Net als een auto heeft een tractor een rem, een koppeling en een gaspedaal. Bij de tractor bestaat de rem echter vaak uit twee delen, waardoor een wiel onafhankelijk geremd kan worden, bijvoorbeeld om een korte bocht te maken. Naast de trekker met tweewielaandrijving, bestaan er ook trekkers met vierwielaandrijving. In het laatste geval lijken de voorbanden op achterbanden.
Naar boven