Informatie over Daihatsu Terios
Met de Daihatsu Terios presenteren de Japanners hun eerste mini-SUV
In Japan rijden in een terreinwagen met een grote cilinderinhoud, dat was vanwege de belasting op grote auto’s altijd al iets duurder dan ergens anders ter wereld. De Japanse autofabrikant Daihatsu, die oorspronkelijk gemotoriseerde driewielige riksja’s had geproduceerd, gebruikte zijn ervaring met het bouwen van kleine bedrijfswagens en specialiseerde zich sinds de jaren ’60 op fiscaal aantrekkelijke voertuigen met een cilinderinhoud van maximaal één liter. Dat dit concept zich ook in de klasse van de terreinwagens om liet zetten bewezen de Japanners midden jaren ’70, toen ze met hun Daihatsu Wildcat voor het eerst een 1-liter-terreinwagen met vierwielaandrijving ontwikkelden, die enige tijd later ook op de Europese markten geïntroduceerd werd. Met de opvolger Daihatsu Rocky kwam er dan een terreinwagen met een grote turbodieselmotor, vierwielaandrijving en sperdifferentieel, die zijn offroad-eigenschappen ook met zijn design liet zien. Een jaar voordat samenwerkingspartner Toyota uiteindelijk de meerderheid bij Daihatsu overnam, presenteerden de Japanners hun concept met een kleine Sport Utility Vehicle (SUV), die de naam Daihatsu Terios kreeg en in 1998 voor het eerst op de markt kwam.
De eerste generatie van de Daihatsu Terios (1998 tot 2006)
Net zoals zijn voorganger droeg ook de Daihatsu Terios zijn reservewiel aan de buitenkant onder een plastic afdak aan de achterklep met zich mee. Het typische offroad-design van de Daihatsu Wildcat en Daihatsu Rocky werd echter vervangen door een carrosserie die een combinatie was tussen een kleine sedan en een kleine MPV. De nieuwe vormgeving van deze vijfdeurs auto maakte duidelijk dat de Daihatsu Terios eerder voor de straat als voor terreingebruik ontworpen was. Alleen de verhoogde bodemspeling en de beschermende kunststofbekledingen aan de wielkasten en aan de flanken van de Daihatsu Terios wijzen nog op de oorsprong van de kleine SUV. Naast de standaard tweewielaandrijving was de Daihatsu Terios optioneel verkrijgbaar met de van de voorganger bekende permanente vierwielaandrijving.
Optionele vierwielaandrijving voor de Daihatsu Terios
De vierwielaangedreven versie van de Daihatsu Terios werd in combinatie met een 1,3 liter motor aangeboden die uit de Daihatsu Charade stamde. Deze was echter aangepast voor de mini-SUV zodat hij in de Daihatsu Terios een prestatievermogen van 65 kW (89 pk) haalde. Daarnaast stonden een turbomotor met 68 kW (92 pk) en voor de tweewielaangedreven variant een motor met 103 kW (140 pk) ter beschikking. Voor de aandrijving kon men kiezen tussen de standaarduitvoering (een handschakeling met vijf versnellingen) of een automatische vierversnellingsbak.
In 2006 komt de tweede generatie van de Daihatsu Terios op de markt
In 2006 kwam de Daihatsu Terios compleet nieuw vormgegeven op de markt. De ongelakte kunststof onderdelen, die eerst erg dominerend waren, verdwenen en gaven de tot een lengte van 4,05 meter en een breedte van bijna 1,70 meter gegroeide Daihatsu Terios nu een veredelde urban-look. Een compactere voorkant met geïntegreerde bumpers, beschaafde onderrijbescherming en de langgerekte koplampen onder helder glas bepaalden het vooraanzicht. De achterkant die nauwelijks uitsteekt werd gedomineerd door de reservewielhouder die in dezelfde kleur als de auto gelakt was. Achter de naar opzij openende achterklep stond bij de vijfzitter 380 liter kofferruimtevolume ter beschikking. De bodemspeling van de Daihatsu Terios werd verhoogd tot twintig centimeter.
De motoruitrusting en offroad-techniek van de Daihatsu Terios
Wezenlijke vernieuwingen waren er ook in technisch opzicht. De Daihatsu Terios van de tweede generatie werd uitgerust met grotere 1,5 liter motoren met 77 kW (105 pk), die de Terios tot een snelheid van maximaal 160 km/u brachten. Het verbruik van de tweewielaangedreven modellen was volgens de fabrikant gemiddeld 7,2 liter, dit komt overeen met een CO2-uitstoot van 169 g/km. De Daihatsu Terios met vierwielaandrijving had een gecombineerd brandstofverbruik van 7,7 liter (179 g/km CO2). De motoren voldeden aan de Euro4-norm en waren naar keuze te combineren met een handschakeling met vijf versnellingen of met een automatische vierversnellingsbak. Bij de vierwielaangedreven modellen werd de automaat standaard extra uitgerust met een hulp voor het op- en afrijden van bergen. Verder beschikten de allroad-versies van de Daihatsu Terios over een inschakelbaar sperdifferentieel en tractiecontrole.