Informatie over Ferrari F430
De Ferrari F430 wordt in 2004 als het nieuwe goedkoopste model gepresenteerd
Van alle sportautoproducenten lukt het de Italiaanse Fiat-dochter Ferrari het beste om het sportieve prestige van de Formule 1 op de straat en buiten het omheinde racecircuit te brengen. De reden hiervoor: de in 1947 in het Italiaanse Maranello door coureur Enzo Ferrari opgerichte onderneming kan al sinds 1950 gebruik maken van de voordelen die de ervaring en kundigheid op het gebied van de racesport te bieden heeft. Ook bij hun middenmotor model Ferrari F430 bleven de Italianen trouw aan het principe om technische features van professionele raceauto’s bij sportauto’s voor op straat te gebruiken. De Ferrari F430 rolde als goedkoopste V8-model tussen 2004 en 2009 als opvolger van de Ferrari 360 van de band.
Technische features uit de Formule 1 voor de Ferrari F430 coupé
Trots wezen de constructeurs erop dat hun nieuwe product de wereldwijd eerste sportauto voor op straat was die was uitgerust met elektronisch gestuurd differentieel en de onder coureurs als ’manettino’ bekend staande draaiknop in het stuur. Hiermee kon men behalve de schakelsnelheid ook de elektronische stabiliteits- en tractiecontrole op verschillende straatomstandigheden en rijmodussen instellen. Wie durfde kon de Ferrari-rode schakelaar ook op ‘off’ zetten en de Ferrari F430 zo geheel zonder corrigerende ingrepen van de in de Formule 1 beproefde elektronica besturen.
Onder de glazen kap bevindt zich een V8-middenmotor met 490 pk
Het hoofdbestanddeel van de tweedeurs sportcoupé uit de fabriek in Maranello was de onder een grote glazen kap achter de bestuurdersstoel ingebouwde V8-middenmotor met een cilinderinhoud van 4,3 liter. Deze motor werd ongeveer hetzelfde ook in modellen van zusteronderneming Maserati ingezet. De 4,50 meter lange en 1,92 meter brede Ferrari F430 beschikte in deze motoruitvoering over een prestatievermogen van 360 kW (490 pk). Hiermee bereikte de coupé binnen vier seconden 100 kilometer per uur. De maximumsnelheid lag op 315 km/u. De standaard ingebouwde automatische zesversnellingsbak kon bestuurd worden door het stuur te bewegen. Het design van de coupé werd in het vooraanzicht bepaald door de grote ventilatieopeningen in de ver naar beneden lopende voorkant en de smalle, spleetvormige koplampen die in de lengte zijn ingebouwd. De achterkant werd gedomineerd door vier kleine ronde koplampen, vier grote uitlaten en de in de buurt van de bumpers opgetrokken diffusor die voor optimale wegligging bij hoge snelheden moest zorgen.
De Spider en de lichte uitvoering Scuderia van de Ferrari F430
Als tweede carrosserieversie boden de Italianen vanaf 2005 de Ferrari F430 Spider als tweezitter cabriolet aan. Deze werd met een elektrisch vouwbaar stoffen dak gebouwd en beschikte over dezelfde motorprestaties als de coupé. Door het hogere gewicht dat werd veroorzaakt door de constructie van de open variant had de F430 Spider in vergelijking met de coupé een iets lagere maximumsnelheid van 310 km/u. In 2007 werd de collectie van de V8-middenmotor bouwserie uitgebreid met de minder wegende Ferrari 430 Scuderia, die met kortere schakeltijden en met een beter prestatievermogen van 375 kW (510 pk) een nog betere performance had. De topsnelheid verhoogde naar 320 km/u en de Scuderia accelereerde in 3,6 seconden van 0 naar 100. In het laatste bouwjaar 2009 was er bovendien een lichtgewicht Spider-uitvoering verkrijgbaar die als gelimiteerde speciale serie onder de naam Ferrari Scuderia Spider 16M in de verkoop ging. Daarna stond er met de Ferrari 458 Italia een opvolger klaar.