Eerste land dat auto's met verbrandingsmotor verbood had spijt, maar komt daar nu op terug

In 2024 besloot de Ethiopische regering dat alleen nog elektrische auto’s het land in mochten. Die keuze was minder ideologisch dan je misschien denkt, want het land kampte met torenhoge kosten voor brandstofsubsidies en een nijpend tekort aan buitenlandse valuta.

Van minder dan 1 naar bijna 6 procent

Waar elektrische auto’s eerst nauwelijks zichtbaar waren in het straatbeeld, is dat beeld nu snel aan het kantelen. Dat lezen we in een uitgebreid artikel van persbureau Bloomberg. Volgens cijfers van de overheid groeide het aandeel EV’s in twee jaar tijd van minder dan 1 procent naar bijna 6 procent van het totale wagenpark. Daarmee zit Ethiopië zelfs boven het wereldwijde gemiddelde van zo’n 4 procent.

Dat klinkt spectaculair, al moet worden gezegd dat het totale wagenpark relatief klein is. Met slechts 13 auto’s per 1000 inwoners ligt het autobezit ver onder het Afrikaanse gemiddelde. Juist daardoor kon de markt na het importverbod razendsnel verschuiven.

Chinese EV’s maken het verschil

De doorbraak komt vooral op het conto van Chinese fabrikanten. Merken als BYD en Changan domineren de showrooms in hoofdstad Addis Abeba. Dankzij fors verlaagde importheffingen zijn nieuwe elektrische auto’s soms zelfs goedkoper dan tweedehands benzineauto’s, iets wat voor veel Ethiopiërs de doorslag geeft.

Banken blijken bovendien eerder bereid om financiering te verstrekken voor een nieuwe EV dan voor een oude benzineauto, waarvan de toekomst onzeker is door het importverbod. Dat maakt de overstap financieel aantrekkelijker, ondanks het lage gemiddelde inkomen in het land.

Goedkope stroom als troef

Een belangrijke troefkaart is de overvloed aan goedkope elektriciteit. De megadam bij de Nijl, die in 2025 werd voltooid, levert meer dan 5.000 megawatt aan stroom. In combinatie met wind- en zonne-energie heeft Ethiopië zelfs een overschot, dat het verkoopt aan buurlanden.

Stroom kost er omgerekend ongeveer 10 dollarcent per kWh, ongeveer de helft van wat buurlanden betalen. Voor een land dat volledig afhankelijk was van geïmporteerde brandstof betekent dat meer grip op de eigen energierekening, en minder gevoeligheid voor schommelende olieprijzen.

Ambities zijn groot, uitdagingen ook

Toch is het niet alleen hosanna. Laadpalen zijn nog schaars, vooral buiten de hoofdstad, en slechts iets meer dan de helft van de bevolking heeft toegang tot elektriciteit. Snelladers zijn zeldzaam en het netwerk moet flink worden uitgebreid om verdere groei mogelijk te maken.

Ondertussen schieten ook de ambities omhoog. De regering mikt op 500.000 elektrische voertuigen in 2032 en wil het aantal assemblagefabrieken flink uitbreiden. Of dat tempo houdbaar is, moet nog blijken. Maar waar het eerst vooral zoeken was, wordt er nu volop doorgepakt.