Informatie over Mini
In 1959 ontwikkelde Sir Alec Issigonis de mini in het Engelse Birmingham voor de British Motor Corporation (BMC). In die tijd gaf Sir Alec Issigonis ook zijn Fiat voor het tot vandaag bekende mini-logo. De eerste serie van deze auto ging van start onder de naam "Austin Martin" en werd oorspronkelijk - vanwege de grote energiecrisis rond 1955 - gebouwd als zuinige compactwagen. Tot nu toe is deze vlotte kleine minicruiser, die zijn naam nog steeds alle eer aandoet, 5 miljoen maal verkocht zonder ingrijpende technische veranderingen.
De mini kijkt terug op een veelbewogen geschiedenis. In de loop van zijn nu al 47-jarige, turbulente leven heeft de kleine snelle auto al voor een aantal concernen gereden. Zijn jeugd bracht hij door bij BMC totdat deze in het jaar 1966 een fusie aanging met Jaguar waarbij de naam veranderde in British Motor Holdings (BMH). In het jaar 1968 werd de volgende grote fusie een feit. Onder de naam British Leyland Motor Corporation, die onder andere de automerken Daimler, Rover, MG, Triumph en Land-Rover verenigde, rijdt de Mini verder op de succeskoers. Maar in 1975 ging de onderneming failliet. Ze werd genationaliseerd en kreeg weer een nieuwe naam: British Leyland Limited. De Mini laveerde vlot door alle naamveranderingen van Leyland via Austin Rover Group naar Rover Group. In 1994 meldde zich het grote Duitse automerk BMW aan. Ze kocht de hele Rover Group op, maar stootte deze zes jaar later al weer af. Dat was het einde van de turbulente concernverhuizingen van de sportieve kleine kerel. BMW houdt alleen het merk Mini en ontwikkelt het model verder. Op het ogenblik ziet het ernaar uit dat de Mini zijn tweede levenshelft in rust bij BMW zal doorbrengen.
In de loop van de volgende jaren verschilden de types van de Mini van elkaar door meerdere optische en technische veranderingen. terwijl in de beginjaren van 1959 tot 1967 de portierscharnieren en de schuiframen bij de modellen MK I en MK II nog buiten waren aangebracht, bevinden deze zich bij de MK III, gebouwd van 1969 tot 1976, in het interieur. In deze tijd kregen de ramen een krukbediening. Andere, voor ons "oudere Mini's" van 1976-2000 zijn de modellen MK III tot MK VIII, die in chronologische volgorde werden uitgerust met 10 Inch-banden (MK IV) en later met 12 Inch-banden. Nu zijn er een groot aantal speciale uitvoeringen van deze zo populaire Mini, zoals de "Monte Carlo" of "Special". Daar komen nog de jubileum-Mini's bij die om de 5 jaar op de markt worden gebracht.
De eerste modellen werden toen uitgevoerd met weinig spectaculaire rubbervering en kleinere motoren met 850 resp. 1.000 cc cilinderinhoud. Toen bestond ook nog geen luxe inrichting. De kleine helden werden uitgerust zonder veel extra's. De eerste carrosserievarianten kwamen op de markt onder de namen Combi, Pick-up, Wolseley Hornet en Riley Eleven. De legendarische Mini Cooper, de sportieve versie van de Mini met verbazingwekkende 55 pk, werd in het jaar 1962, slechts 2 jaar na zijn geboortejaar 1959, door John Cooper, een Britse autoconstructeur gebouwd. Maar al korte tijd later werd hij overtroffen door zijn opvolger, de Cooper S, een snelle duivel met 68 pk.
In 2001 ontwikkelde BMW de persoonlijke opvolger van de Mini - de "new Mini", die wordt geproduceerd in een speciaal daarvoor gebouwde fabriek in Oxford. BMW hecht veel waarde aan inhoud en uiterlijk en gaf de "kleine" een gedrongen, buitengewone vorm met een aantal bijzondere extra's. De nieuwe Mini's leveren topwaarden, bijvoorbeeld de sportieve Cooper met 115 pk en een topsnelheid van 200 km/h of zijn broer, de Cooper S, met indrukwekkende 170 pk en een topsnelheid van 222 km/h. Nu is de Mini ook verkrijgbaar als zomerversie (cabrio) en een in chroom gevatte radiateurgrille. Dankzij de grotere wielbasis biedt de nieuwe Mini ook meer ruimte en comfort voor de inzittenden.