Hybride auto’s

Welke soorten hybride-auto’s zijn er?

Hybride-auto's bestaan in verschillende soorten, afhankelijk van hoe ze hun benzine- of dieselmotor en de elektrische motor samen gebruiken. De meest voorkomende soorten zijn parallelle hybrides, serie hybrides, plug-in hybrides en mild hybrides.

Parallelle hybride

In een parallelle hybride-auto kunnen de verbrandingsmotor en de elektromotor afzonderlijk of samenwerken om het voertuig aan te drijven. De elektromotor fungeert meestal als hulpmotor om extra vermogen te leveren bij versnellingen of zware belastingen. Een voorbeeld van een parallelle hybride is de Toyota Prius, een van 's werelds meest herkenbare hybride-auto's. Deze Japanse auto heeft een belangrijke rol gespeeld in de popularisering van hybride-technologie.

Hij maakt gebruik van het zogeheten Hybrid Synergy Drive-systeem van Toyota. Dit systeem werkt als volgt: De Prius is uitgerust met een benzinemotor en een elektromotor die stroom krijgt uit een accupakket. Deze elektromotor kan de auto zelfstandig aandrijven of samenwerken met de verbrandingsmotor voor extra vermogen. De accu slaat elektrische energie op en wordt opgeladen tijdens het rijden, vooral tijdens het afremmen, via regeneratief remmen, waarbij de kinetische energie wordt omgezet in elektriciteit en naar de batterij wordt gestuurd.

Serie hybride

In een serie hybride wordt het voertuig uitsluitend aangedreven door de elektromotor. De verbrandingsmotor fungeert als een generator die elektriciteit opwekt om de batterijen voor de elektromotor op te laden wanneer dat nodig is. Voorbeelden van een serie hybride zijn de Chevrolet Volt, Opel Ampera, en Nissan Qashqai E-power. In deze modellen is de elektromotor de belangrijkste krachtbron en wordt de verbrandingsmotor alleen gebruikt om elektriciteit op te wekken. Deze modellen zijn in feite elektrische auto’s die je niet hoeft op te laden. Je tankt ze binnen vijf minuten weer vol en dan kun je weer op weg. De ideale oplossing voor mensen die nog niet toe zijn aan een volledig elektrische auto of voor mensen die geen plek hebben om hun auto op te laden en veel onderweg zijn.

Plug-in hybride

Een plug-in hybride is vergelijkbaar met een parallelle hybride, maar met een grotere batterij die via een externe stroombron kan worden opgeladen. Hierdoor kan de auto een aanzienlijke afstand op elektriciteit alleen rijden voordat de verbrandingsmotor wordt ingeschakeld. De BMW i3 en Mitsubishi Outlander zijn bekende eerste generatie PHEV-modellen (plug-in hybride-modellen). Inmiddels heeft bijna ieder merk een PHEV-model op de markt, met zowel een elektromotor als een verbrandingsmotor. In 2019 kwam zelfs Ferrari met een stekkermodel: de Ferrari SF90. Deze extreme supercar met 734 kW (1.000 pk) kan dankzij een elektromotor en een compacte accu 25 kilometer elektrisch afleggen en heeft een elektrische topsnelheid van 135 km/u. Het was overigens niet de eerste Ferrari met hybridetechniek. Dat was de Ferrari LaFerrari uit 2013.

In het begin konden plug-in hybrides vaak maar een kleine afstand elektrisch afleggen. Na 20 tot 40 kilometer was de pret op. Maar in de loop der jaren kregen PHEV’s grotere accu’s, waardoor ze soms tot wel 120 kilometer volledig elektrisch kunnen afleggen.

Mild hybride

Bij een mild hybride-systeem ondersteunt de elektromotor de verbrandingsmotor, maar kan de auto niet volledig elektrisch rijden. De elektromotor levert extra vermogen tijdens acceleratie en kan de verbrandingsmotor helpen om brandstof te besparen. Een voorbeeld van een eerste generatie mild hybride is de Honda Insight, waarbij de elektromotor extra vermogen levert bij het accelereren. Later kwamen er steeds meer MHEH’s (mild hybride electric vehicle) op de markt. Zelfs grote auto’s als een Range Rover of BMW X5 kregen deze techniek aan boord.

Mild hybride hebben vaak een 48 volt-systeem. Zo’n systeem maakt gebruik van geavanceerde elektronica en regelsystemen om naadloos tussen de verbrandings- en elektromotor te schakelen, wat resulteert in een efficiënte en geoptimaliseerde aandrijving. De startmotor wordt bij een MHEV vaak gebruikt als een kleine elektromotor. Hij kan de auto als het ware een klein duwtje geven bij het accelereren. Het samenspel tussen de verbrandingsmotor en de elektromotor zorgt zo voor een efficiënter brandstofverbruik en kan leiden tot besparingen op brandstofkosten.

Ook stoten mild hybride-auto's over het algemeen minder koolstofdioxide (CO2) uit dan traditionele auto's, wat bijdraagt aan een vermindering van de milieubelasting. Daarnaast resulteren mild hybride-aandrijfsystemen in lagere operationele kosten, aangezien ze zuiniger zijn in termen van brandstofverbruik. Regeneratief remmen is een andere troef, waarbij kinetische energie wordt omgezet in elektrische energie tijdens het remmen, die de compacte batterij die MHEV’s vaak hebben oplaadt en het energieverbruik vermindert. Het rijcomfort neemt ook wat toe, omdat het accelereren vaak wat soepeler gaat.

Belastingvoordelen

Hybride-auto’s kwamen in Nederland lang in aanmerking voor belastingvoordelen en subsidies, waardoor ze financieel aantrekkelijker werden. Dit heeft bijgedragen aan de groeiende populariteit van hybride-auto's in de afgelopen jaren. De eerder genoemde Mitsubishi Outlander PHEV is hier een goed voordeel van. Deze derde generatie Outlander ging in Nederland als warme broodjes over de toonbank, omdat zakelijke rijders 5 jaar van 0% bijtelling voor privégebruik konden profiteren, vanwege de zuinige plug-in hybride aandrijflijn van dit model.

Milieuvoordelen

Maar het belangrijkste voordeel van hybride-technologie is natuurlijk het lage brandstofverbruik. Dat is belangrijk in het kader van de inspanningen om de klimaatverandering tegen te gaan en de luchtvervuiling te verminderen. De lagere uitstoot van broeikasgassen maakt hybride-auto's een milieuvriendelijke keuze, vooral in stedelijke gebieden waar luchtkwaliteit een belangrijk aandachtspunt is.